حاجی

خودش بوددیشب تا صبح می آمد و میرفتهربار که چشمهایم را باز میکردم فضای نیمه تاریک اتاق بود و بدون او بعد از نماز صبح که ادامه خواب را کنار سجاده رفتم باز او بود که آمد ! با همان لبخند همیشگیمرتب عکس م